ตอนที่ ๔ รำพันรักจากดอนจาน
สามเเยกอานามัย เปลี่ยนชื่อใหม่ รพ.หนอ
ตรงข้ามเป็น สภ. เลี้ยวขวาไปให้ไกลตา
ทุ่งนาเเละป่ากว้าง สองข้างทางสุพรรณนา
พืชพรรณหมู่พฤกษา เรียงเป็นทิวเอนพริ้วไหว
เหลียวมองเห็นต้นชาด เหมือนทั้งชาติต้องช้ำใจ
อีกทั้งต้นหว้าใหญ่ เหมือนช้ำใจเช่นลูกหว้า
ฝูงวัวเดินขวักไขว่ ต่างมึ่งไป เพื่อกินหญ้า
คิดถึงเช่นมารดา เคยเลี้ยงวัวไล่ต้อนทุ่ง
วัวเเดงอีกวัวดำ วัวด่างนำเดินเป็นฝูง
คนเลี้ยงช่างเหมือนลุง เดินดุ่มดอนในทุ่งกว้าง
ขับผ่านเป็นสวนยาง สาธารณะอั่นกว้างขวาง
รวมผลคนทั้งบาง ผู้คนออกกำลังกาย
วิ่งคู่ดูจู๋จี๋ อีกทั้งมีคู่หญิงชาย
หลายคู่ดูมากมาย เเต่ตัวฉันมีคี่เดียว
ในสวนมีน้ำใส ต้นไม้ใหญ่ใบหนาเขียว
เเต่มีเพียงต้นเดียว คงเหมือนข้าเพลานี้
สวนนี้เดินจนหลง ลอยกระทงจัดตรงนี้
เเม้ค้าประชาชี สนุกรื่นระเริงใจ
เเลเหลียวบุรุษน้อย ร่วมคู่ลอยกระทงใหญ่
เคียงคู่นทีไป มินานไช้ลอบเเยกกัน
มุ่งสู่ทิศอุดร เคยสัญจรเมื่อครานั้น
โอ้ทางกระไรกัน ช่างยาวไกลนานเหลือเกิน
ดูเหว่าเสียงอีกา นกไก่นากำลังเหิน
นกขุ้มกำลังเดิน นกกาน้ำนกกระจาบ
นกขมิ้นอีกนกเหยี่ยว บนเลาะเลี้ยวลงที่ราบ
นกติวนกพิราบ บินเรียงกันงามวิไล
นกเอี้ยงเลี้ยงความเฒ่า โบราณเล่าหลายสมัย
นกเล็กเเละนกใหญ่ จีบชายใดก็นก
จรถึงบ้านหัวงัว ศรีษะวัวไม่มีตก
ขางทางพุ่มไม้รก รกน้อยใหญ่ชลมุน
เลี้ยวซ้ายโปรดระวัง อย่าพลาดพลั้งนะพ่อคุณ
เกิดเหตุคงว้าวุ่น เพราะถนนเเคบนิดเดียว
หัวงัวเหมือนหัวใจ เลี้ยวหัวไปใจห่อเหี่ยว
หลาบหัวมาข้องเกี่ยว เเล้วหัวใสเนียนหน้าหนี
มุ่งตรงไปไม่ไกล อนามัยบ้านหัวงัว
ด้ายซ้ายขายตัวมั่ว ตรงนั้นชื่อบันลือโลก
อาหารสดสะอาด บรรยากาศไม่ทุกโศกฃ
ผู้คนบริโภค บันลือโลกสมชื่อร้าน
มากล้นนักศึกษา เหล่าประชาหมู่อาจารย์
อีกทั้งพนักงาน ผัดเเกงทอดไม่ขาดหาย
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น